Przejdź do głównej zawartości

Oda do nikogo.

Nasz świat rozpoczął się wraz z bladym świtem.
Ot tamtej pory brnął zawsze wspak.
Mieliśmy spotkać się z nieba błękitem
Lecz nastała czerń. Coś było nie tak.

Zrodzeni niewinni
lecz ktoś plunął pysk.
Mieli być inni
Ale czar prysł.

Och jaki jestem religijny
Kiedy tą dziewkę od tyłu rżnę
W grzechu odczuwam satysfakcję
Choć ciągle wiem że to grzech.

Gdy widzę te wszystkie kurwy i bladzie
Och! Panie daj mi do ręki ognisty miecz.
Ja je rozpędzę czując odrazę.
Na bladą ziemię znów tryśnie krew.

Czasami jednak w swojej małości
Pragnę ją jebać od tyłu co sił
Nie potrzebuje do tego miłości
Tylko tą kurwę od tyłu bym bił.

Bo skoro robi z siebie dziwkę
Ja także swoje potrzeby mam
Żwawo zatańczę pod jej przygrywkę
I zerżnę dziwkę jak zwykły cham.

Zrodzeni o świcie lecz cofnięci w mrok
Czekamy aż w końcu nadjedzie dzień
Czekamy kiedy powróci znów światłość
Światłość która rozproszy żywota cień.
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Chciało mi się pisać.

Siedziałem w pokoju i ściany były takie proste, zwyczajne, nudnie płaskie. Powietrze nie pachniało niczym; deska deską, farba, farbą a chuj chujem. Znajoma wstawiała zdjęcia bananów z gównem w postaci sałatki na facebooka, żeby pokazać wszystkim że jest zajebista tak, jakby nikt inny nie jadł owoców. Zastanawiałem się dlaczego gdzieś z nieba nie leci smutna muzyka, coby wpędzała wszystko w jeszcze gorszy nastrój. Komputer miał obudowę plastykową, chujową obdartą. Od błyszczących jego elementów odbijał się nieogolony ryj obleśny. Cierpiałem nad swoim jestestwem. Czułem się jak volkswagen golf wśród samochodów. Szary, nudny i do dupy. Jestem używany, trzecia dekada na karku, zdarte opony. Mały przebieg powodowany tylko tym że i tak nie chciał mną jeździć. Można by gdzieś pójść tylko nie ma gdzie. Można by coś zrobić tylko po co? Można by coś wypić tylko że nie pije odkąd zostałem alkoholikiem. Alkohol tak mi smakuje że aż go sobie odmawiam. Pacierza nie odmawiam. Boję się idiotów, spad...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Dualność

Piątek, samo południe, dach najwyższego budynku w mieście. Na krześle siedzi blond dziewczyna o niebieskich oczach. Jest przywiązana do krzesła, ma knebel w ustach. Wokół niej krąży nerwowo młody mężczyzna: wysoki, przystojny brunet. Trzyma w ręku nóż. W jego ustach rodzi się krzyk: -Jak mogłaś! – Łapie się za głowę, wyrywa z niej włosy. – Ufałem Ci! Pozwalałem na wszystko a ty i tak chciałaś więcej! Musiałaś się z nim przespać, tak? Byłaś dla mnie ucieleśnieniem wierności i czystości. Zawsze kiedy obnażałaś się przedmą czułem się jakbym wchodził do świątyni, z zażenowaniem przeżywałem każdą chwilę jakbym był niegodzien jej dostąpienia. Pragnąłem zawsze dać ci w zamian to wszystko czego chciałaś i czego potrzebowałaś. Czułem że tylko w ten sposób mogę ci się odwdzięczyć za mistycyzm piękna którym mnie obdarzyłaś. Ale nie! Tobie było mało! Gdy teraz patrzysz mi w oczy myślę ile czasu upłynie nim się wyrzygam. Zapragnęłaś wolności, tak? To teraz słuchaj. Słuchaj mnie uważnie bo będę osta...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej